Δεν χρειάζεται να οργανώσεις ταξίδι στην Νέα Υόρκη για να νιώσεις ευεξία. Βοηθά και το να τρως καλά.

Tο πώς βλέπει και βιώνει καθένας από εμάς την έννοια της ευτυχίας, είναι μία καθαρά προσωπική υπόθεση. Αν ο δικός σου τρόπος είναι το κυνήγι των ονείρων σου ή το να έχεις ένα δίκτυο πολύ σημαντικών φίλων στη ζωή σου, πολύ καλά κάνεις. Αυτό όμως είναι περισσότερο το νόημα ή ο μεγάλος και σημαντικός στόχος που θέτεις για την ευτυχία σου. Το πώς νιώθουμε καθημερινά όμως, εξαρτάται και από τη στάση που έχουμε απέναντι στη ζωή (και τον εαυτό μας) μέσα από μικρά πράγματα που κάνουμε (ή αγνοούμε).

Χαμογέλα και λίγο

Η πράξη από μόνη της απελευθερώνει ντοπαμίνη, αλλά μην το κάνεις με το ζόρι σαν να είσαι ο Τζόκερ. Απλώς μην το καταπνίγεις. Μία όμορφη στιγμή, η μυρωδιά του πρωινού καφέ, ένα ωραίο άρωμα, δυο καλά λόγια βρε αδερφέ, μπορούν να προκαλέσουν τη σύσπαση του στόματος που οδηγεί με μαθηματική (χημική μάλλον) ακρίβεια σε καλύτερη διάθεση.

Να κάνουμε push ups

Δεν θέλεις να κάνεις push ups; Κατανοητό. Πάρε τις σκάλες αντί του ασανσέρ, πάρε το ποδήλατο και άσε το αμάξι, κάνε μία βόλτα στο τετράγωνο, ξεκίνησε τη μέρα σου με λίγη γιόγκα ή ρίχτο στο χορό. Ακόμα και 5 λεπτά κίνησης μπορούν να κάνουν τη διαφορά στο πώς νιώθεις. Και βοηθά στη σωστή λειτουργία του εντέρου. Και όλοι ξέρουμε πόση χαρά μας δίνει αυτό.

Φάε υδατάνθρακες

Ξέρω ότι σκέφτηκες ένα μεγάλο μπολ μακαρονάδα με κόκκινη σάλτσα και μπόλικο τυρί, αλλά οι σύνθετοι υδατάνθρακες, όπως τα φασόλια, τα λαχανικά και τα ζυμαρικά ολικής άλεσης είναι οι σωστές επιλογές αν θες να νιώσεις τη σεροτονίνη να κυλάει στο κορμί σου. Επίσης, δεν ξεχνάμε το πρωινό.

Μην ξεχνάς τις αναπνοές

Μην το κάνεις μόνο τη στιγμή που είσαι στο τσακ να αναποδογυρίσεις το γραφείο της συναδέλφου σου. Για να μην φτάσεις σε αυτό το ακραίο σημείο, βάλε στην πρωινή ρουτίνα σου τα εξής βήματα: κλείσε τα μάτια σου και σκέψου μία χαρούμενη ανάμνηση ή ολάνθιστα λιβάδια. Εισπνοή αργά και βαθιά από τη μύτη και εκπνοή αργά από τη μύτη ή το στόμα. Επανάλαβε αρκετές φορές και θα δεις ότι είναι διαλογισμός.

Αποδέξου ότι υπάρχει και η λύπη

Δυστυχώς, το άγχος μας προκύπτει από το ότι έχουμε τη λανθασμένη πεποίθηση ότι πρέπει να είμαστε συνέχεια ευτυχισμένοι και δεν πρέπει να μας σκιάζει φοβέρα καμιά. Η πικρή αλήθεια όμως είναι ότι υπάρχουν και στιγμές (ή μέρες ολόκληρες) που θα προβληματιστούμε, θα πέσουμε ψυχολογικά και θα κλάψουμε από στενοχώρια. Δεν χρειάζεται να υποκριθούμε ότι είμαστε χαρούμενοι. Μένουμε σε αυτό που νιώθουμε για όσο το χρειαζόμαστε και μετά θέτουμε σε λειτουργία οτιδήποτε είναι αυτό που θα μας βοηθήσει να ξαναβρούμε το μπρίο μας.

Για ολόκληρο το άρθρο εδώ